Kraina z Książek

    Nie cierpię, gdy zmienia się kompletnie tytuł tłumaczonego dzieła, ale w przypadku Ostatniego bastionu Barta Dawesa jestem w stanie to zrozumieć (chociaż naprawdę, dłuższego tytułu chyba się już nie dało wymyślić). No bo serio, ja nie zachęciłbym się do kupna książki, której tytuł brzmi Roboty drogowe , nawet jeśli jej autorem jest Stephen King. Tak czy inaczej przeczytałem i mogę powiedzieć, iż książka jest bardzo satysfakcjonująca.     Barton Dawes nie jest najszczęśliwszym człowiekiem. Jego dom ma wkrótce zostać zburzony, bo przez teren, na którym stoi ma przebiegać nowy odcinek autostrady. Protagonista ma natomiast wiele wspomnień o zmarłym synu związanym z miejscem zamieszkania, więc nie chce się przeprowadzać. Dodatkowo zaniedbuje pracę i relacje z małżonką i w ostatecznie postanawia sam spróbować coś zmienić. A czy mu się to uda, czy też nie - to właśnie jest tematem książki. Przez prawie cały czas czytelnik obserwuje powolny proces załamywan...

    Muszę przyznać, że podchodziłem do tej książki dość lekceważąco. Nie poświęciłem nawet chwili, żeby się zastanowić o czym Cujo będzie i co King będzie chciał powiedzieć czytelnikowi. Pewnie normalny horrorek. A teraz, już po lekturze, jestem bardzo zadowolony. Może nie zachwycony, ale jest naprawdę dobrze. Mimo tego warto sobie trochę pogadać jak wypadła powieść, bo mam wrażenie, że coś tutaj zdecydowanie nie wyszło.     Cujo jest ogromnym bernardynem, który w pogoni za królikiem trafia do jamy, gdzie gryzie go nietoperz, zarażając wścieklizną. I choć początkowo jeszcze stara się powstrzymywać żądzę mordu, to ostatecznie zaczyna zabijać. Do walki z psem będzie musiała stanąć Donna Trenton, w obronie nie tylko swojego życia, ale także by uratować swojego syna. Oczywiście książka nie składa się jedynie z obserwowania chorego psa, mamy bowiem jeszcze dwa równie ważne (przynajmniej pozornie) wątki - rodziny Trentonów oraz Camberów, właścicieli Cujo. To ...

    Dwumiesięczna przerwa od twórczości Stephena Kinga zrobiła swoje, więc kiedy zabrałem się za Podpalaczkę , zatraciłem się w kolejnej historii opowiedzianej przez tego wielkiego pisarza. Nie czytałem szybko, ale z ogromną przyjemnością. Mimo tego, po zakończeniu nie czuję nic. Pamiętam, jaki ślad zostawił po sobie w mojej duszy Wielki marsz . A tu? Mogę powiedzieć, że jest dobrze. Ale czy to wystarczy?     Czytelnik poznaje Andy’ego McGee i jego małą córeczkę Charlie. Mężczyzna lata temu, razem z matką dziewczynki poddał się testom naukowym, które obudziły w testowanych niezwykłe umiejętności. W przypadku Andy’ego była to zdolność wpływania na ludzi. Jednak to owoc związku dwóch ludzi, którzy poddali się temu badaniu, czyli właśnie Charlie, staje się obiektem zainteresowania ludzi, którzy organizowali tamto doświadczenie. Mała McGee jest pirokinektyczką (wywołuje ogień), a jej moc zdaje się być nieograniczona. Bohaterów poznajemy w momencie ich desper...

    Przeczytałem już kilkanaście powieści Stephena Kinga i na tym etapie mógłbym się przyzwyczaić do tego, że ten autor jest w stanie sprzedać czytelnikowi dosłownie każdy pomysł, robiąc z tym coś pasjonującego i wartego lektury. Mimo tego, Wielki marsz zachwycił mnie jak mało która powieść króla horroru.     Co roku stu chłopców wyrusza w marsz, z którego wraca tylko jeden z nich, zwycięzca. Metę wyznacza miejsce, w którym padnie przedostatni żywy zawodnik. Naszym głównym bohaterem jest Ray Garraty i to z jego perspektywy obserwujemy całe wydarzenie, poznajemy kolejnych zawodników, towarzysząc protagoniście do samego końca. Fabuła nie jest zbyt złożona, ale myślę, że to jej największa zaleta - nieskomplikowana historia, która służy ukazaniu pewnych ważnych problemów. Napięcie cały czas rośnie, przez co książkę można nawet przeczytać nawet jednym podejściem. Do tego popisem jest ukazanie świata przedstawionego - nic o nim nie jest powiedziane czytelnik...

    Słyszałem, że Martwa strefa jest dobrą książką. Może nie wybitną, ale satysfakcjonującą. Miała mi się spodobać. I byłem naprawdę pozytywnie nastawiony, nawet nie dlatego, że to „stary” King, albo że sam pomysł wydawał się ciekawy. Po moich ostatnich rozczarowaniach twórczością Stephena Kinga (późniejsze Podpalaczka , Czarny Dom , czy Miasteczko Salem ) chciałem po prostu zignorować poprzednie przeczytane przeze mnie powieści tego autora i znowu utwierdzić się w mojej miłości do jego utworów. No i się rozczarowałem.     Johnny Smith jest sobie zwykłym, młodym mężczyzną. Ma ukochaną pracę nauczyciela angielskiego, spotyka się z uroczą Sarą i ma zamiar się z nią związać. Poznajemy naszego sympatycznego protagonistę, zabiera on swą nową dziewczynę na randkę, ale po odwiezieniu jej już do domu, ulega wypadkowi. Uchodzi z życiem, jednak śpiączka zabiera mu prawie pięć lat. Kiedy się budzi, świat wygląda już całkiem inaczej. Wszystko się zmieniło, zmienił ...

    Bastion to z pewnością najbardziej imponująca powieść Stephena Kinga. Jest najdłuższą z jego książek, do tego uznawaną za najlepszą. Przeczytanie tej cegły zajęło mi ponad dwa tygodnie, ale nie zmarnowałem swojego czasu. Jednak nie mogę przychylić się do licznych opinii, jakoby miała to być najwspanialsza z książek tego autora.     Eksperymentalna grypa wymyka się amerykańskim naukowcom spod kontroli. Nowa broń biologiczna przynosi zagładę całemu światu, a przeżywają jedynie nieliczni, w jakiś sposób udopornieni na zarazę. Wszyscy oni śnią podobne obrazy - starą Murzynkę oraz mrocznego mężczyznę, którzy będący kolejno wysłannikami Boga i Szatana przyzywają do siebie ocalałych. Każdy wybiera swoją stronę, a konfrontacja między siłami dobra i zła nieuchronnie się przybliża, doprowadzając do zakończenia, które nie jest zaskakujące, ani tym bardziej dobre.     Słyszałem wiele opinii, że King poradził sobie z końcówką, ale na mnie nie z...

    Nie można mówić o Rage bez zaznaczenia tego, że stała się ona praktycznie zakazanym owocem. A takie ponoć smakują najlepiej. Nie ma sensu wnikać w powody wycofania pierwszej powieści Richarda Bachmana, skoro King uznał, że dalsza publikacja ma być wstrzymana, należy uszanować jego decyzję. No ale książka była jakiś czas w obiegu, więc można się z nią zapoznać.     Charles Dexter jest chłopcem z problemami. No i drzemią w nim pokłady nastoletniego buntu i nienawiści do świata. Niestety dla niego nie znalazł on żadnego ujścia dla swoich traum i frustracji. To znaczy może i znalazł, ale zastrzelenie dwóch nauczycieli i wzięcie swojej klasy jako zakładników to nie jest odpowiednia forma radzenia sobie ze swoimi problemami. Tak właśnie zaczyna się Rage , historia o paru godzinach z życia pewnej klasy. Historia bez wątpienia tragiczna. Jednak to nie śmierć nauczycieli będzie tutaj największym problemem, nawet sam Charles nie jest całościowo tak istotny, jak ...

    Truizmem jest zastanawiać się czy Lśnienie jest dobrą książką. Każdy to chyba wie więc po co marnować czas na czytanie kolejnych ochów i achów, czyż nie? I zgodziłbym się z tym stwierdzeniem, ale w sumie skoro trzeba ludziom tłumaczyć, że nie warto marnować czasu na dzieła Michalak czy Żeromskiego, to może rzeczywiście znajdzie się gdzieś jakaś jednostka, która nie będzie nic wiedziała na temat Lśnienia .     Jack Torrance to gość z dużymi problemami - nie dość, że jest obrzydliwym dla rodziny i samego siebie alkoholikiem, nie dość, że raz zrobił krzywdę swojemu małemu synkowi, to jeszcze stracił pracę w szkole przez kolejny napad gniewu. Jednak teraz los wydaje się uśmiechać do Torrance’ów - żona Wendy odłożyła myśli o rozwodzie, Jack już od jakiegoś czasu nie pije, a do tego dostał pracę dozorcy w hotelu Panorama, która może mu przywrócić utracony status społeczny. Pracę w ogromnym, położonym w niedostępnych na czas zimy górach hotelu, który przez...

    Każdy się nasłuchał, jakie to Miasteczko Salem nie jest świetne i przecież to takie przerażające, normalnie ten wampir to prawdziwy Antychryst. I oczywiście, ta książka zapisała się już w historii jako bez wątpienia przerażający horror i tak dalej, ale chciałbym tutaj ostudzić zachwyty tych wszystkich ludzi, którzy stawiają Miasteczko tuż obok Cmętarza zwieżąt czy Lśnienia ( To jeszcze nie czytałem, więc nie umieszczam na tej liście). A warto też dodać, że nie uważam Lśnienia za tak znowu dobrą książkę, mimo tego stawiam je wyżej w kategorii przerażania.     Jest sobie miasteczko Jerusalem, zwane przez mieszkańców po prostu Salem. Ktoś mógłby powiedzieć, że to przecież proszenie się o kłopoty, ale kto mógł przypuszczać, że nowy lokator starego, podobno nawiedzonego domu na wzgórzu okaże się żądnym krwi wampirem, prawda? Ale tak się właśnie dzieje. Przed potworem i jego sługami staje w obronie miasta mała grupka śmiałków, złożona między innymi z...